کرکوند

من اگر مخفی ام و فارغ از این مردم شهر
بی سبب نیست نباشد سخن عشوه و قهر
همشهری سالهاست که در گوشه کنار های دنیای مجازی می نویسد  دنیایی که تنهایی در آن فراتر از دنیای واقعی است و نیرنگ ها و دروغ ها افزون. چهره پنهان مردم این دنیا پوشش ضخیمی است بر واقعیات آنها به هر حال در دامن این عرصه پهناور بنده نیز حضوری کوچک دارم  
بنده اولین کسی بودم که توی این شهر شروع به نوشتن در دنیای مجازی کردم و امیدوارم آخری نباشم نا امیدم نکنید من هنوز امیدوارم و چنانچه آمدید پند شاعر فراموش نشود
قلم گر گرفتی درویی نکن غرض ورزی و کینه توزی نکن